خیلی دور, خیلی نزدیک ...
قبول نداری؟ بذار بگم بعد بگو نه! 
وقتی از هدفت خیلی دوری اینقدر تلاش می کنی تا بهش برسی که دیگه وقتی بهش خیلی نزدیک شدی، انرژی ای برای لذت بردن ازش برات باقی نمیمونه!
حالا 2 تا حق انتخاب داری:
1- چون عاقبتشو می دونی اصلا تلاش نکنی و تا ابد تو حسرت نرسیدن بهش بسوزی
2- همه تلاشتو بکنی، و از ته مونده انرژیت تو لحظه رسیدن، نهایت استفاده رو ببری تا تموم شه بره پی کارش!
_ نه! من مخالفم!
_ ای بابا خودت شروع کردی! 
_ کی گفته فقط 2 تا حق انتخاب داری؟ کی گفته وقتی رسیدی کسی بهت اجازه تمدد اعصاب نمی ده؟
برو جلو. حتی از اونی که می تونی هم بیشتر تلاش کن. مطمئن باش افقی که تو توی لحظه رسیدن با آخرین توانت نظاره گر غروبش هستی تا فردا صبح و طلوع زیبائی که فقط تو تماشاچی عظمتش هستی به تو فرصت میده. اون طلوع به همه خستگیات می ارزه. شک نکن!
_بذار شک کنم. آخه عادت دارم همه اثباتامو با مثال نقض حل کنم! نمی دونم، شاید حق با تو باشه، یعنی امیدوارم که باشه. کاش زندگی به قشنگی همین کلمه ها بود ...
_ امان از این عادت ها ... فقط مواظب باش از طلوع جا نمونی ...